بیا به من نگاه کن

 که آسمان پرستاره ام

     به من که گاه صاف وگاه 

         به زیر ابر پاره ام

                 بیا به من نگاه کن

                     که آب صاف رودخانه ام

                           همیشه با شتاب می روم

                                   پرازصدا پراز ترانه ام

                                          بیا به من نگاه کن

                                                به من که می چکم از آسمان

                                                          به یادغنچه وجوانه ها

                                                                    به روی خاک می شوم روان.

                                                                            بیا توهم پراز ستاره باش

                                                                                  پراز صدا پراز ترانه باش

                                                                                       ببارمثل من از آسمان

                                                                                                به یاد غنچه وجوانه باش.

                      افسانه شعبان نژاد